رسا ( 1356 - 1290 ) دكتر قاسم رسا ، فرزند شيخ محمد حسن ، در سال 1290 هجرى شمسى در تهران قدم به عرصهء حيات گذاشت . ده‌ساله بود كه به اتفاق خانواده‌اش به مشهد مهاجرت كرد و در اين شهر اقامت گزيد ، ازاين‌روى به‌عنوان شاعر خراسانى شناخته و مشهور گشت . قاسم رسا ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در مشهد به پايان رسانيد و چندى نيز به تحصيل علوم ادبيه و عربيه پرداخت و با فنون شعر و رموز آن آشنا گشت و با تشويق معلمانش به نظم شعر روى آورد . رسا ، در سال 1309 براى ادامهء تحصيل به تهران عزيمت كرد و در دانشكدهء پزشكى به تحصيل پرداخت و در سال 1315 فارغ التحصيل گرديد و نشان اول پزشكى گرفت . ازآن‌پس به استخدام وزارت بهدارى درآمد و به استان خراسان اعزام گرديد و در مدت خدمات پزشكى خود صادقانه به مردم خدمت كرد و به رعايت حال بيماران پرداخت . دكتر رسا ، داراى حافظه‌اى نيرومند بود ، چندان‌كه اكثر اشعار خود را حفظ داشت و در بديهه‌سرايى استاد بود و تا زمان حيات عنوان ملك‌الشعرايى آستان قدس رضوى را داشت و در مراسم رسمى و اعياد مذهبى شركت مىجست و در مدايح و مناقب اهل بيت و ائمه اطهار عليهم السلام قصايدى بلند مىسرود و ديوان اشعارش به چاپ رسيد . سرانجام وى در سال 1356 شمسى در سن شصت‌وشش‌سالگى چشم از جهان فروبست . غم مخور غم مخور اى دل كه روزگار نماند * محنت و شاديش پايدار نماند دور تو همواره بر مراد نگردد * بخت تو پيوسته سازگار نماند